حذف مزاحم به سبک بن سلمان!

به گزارش وبلاگ کت جادویی، ولیعهد عربستان به دنبال آن بود تا مخالفان داخلی اش که از تاکتیکِ ربایش و اخاذی او جان سالم به در برده اند را مجدداً خطاب قرار داده و به آن ها اخطار دهد که یا آرام بگیرند یا منتظر حذف شدن و مصادره دارایی های خود باشند.

حذف مزاحم به سبک بن سلمان!

به گزارش ، زمانی که محمد بن سلمان در سال 2017 میلادی به ولیعهدی رسید، بسیاری از آمریکایی ها و همچنین مقامات اروپایی در پوست خود نمی گنجیدند. آن ها معتقد بودند که بالاخره عربستان متحول شده و از قالبِ محافظه کارانه و سنتی خود بیرون آمده است.

بسیاری از تحلیلگران مسائل حوزه خلیج فارس که در رسانه ها و اندیشکده ها مشغول قلم زدن بودند، اقدام به ارتباط گیری با محافل قدرت در ریاض کردند تا بتوانند از این طریق از دیوار های بلند محافظه کاری در عربستان سعودی بالا بروند و ببینند که در پس این دیوار چه خبر است. این جماعت آرام آرام به این سمت و سو رفتند که طرح های مالی و توسعه ای ولیعهد سعودی را برجسته نمایند.

کم کم شاهد آن بودیم که نویسندگان مطرح دنیا همانند توماس فریدمن (یکی از مهم ترین و باسابقه ترین نویسندگان نیویورک تایمز) یا دیوید ایگناتیوس (نویسنده برجسته واشنگتن پست) به نفع ولیعهد جوانِ سعودی دست به قلم شدند و در مدح او مقاله های مثبت با رویکرد های امیدبخش به رشته تحریر درآوردند.

  • کالامارد: بن سلمان مظنون اصلی قتل خاشقجی است

در آن موقع هیچکس نمی دانست که ولیعهد 34 ساله عربستان در حال ایجاد یک فضای مثبت به نفع خود است. برادر او یعنی خالد بن سلمان که سفیر عربستان در واشنگتن بود، تمام رسانه های آمریکایی را با پول خرید و حتی جلسات متعددی با آن ها و ولیعهد عربستان ترتیب داد. در این جلسات، ولیعهد سعودی با کت و شلوار ظاهر شد و همین موضوع مجدداً توسط رسانه های آمریکا به عنوان عبور از سنت و با موضوع بن سلمان مورد توجه نهاده شد.

این شرایط حدود یکسال و شاید هم دو سال ادامه داشت. همه در تمجید از ولیعهد جوانِ ریاض نوشتند، اما یکباره همه چیز به صورت کاملاً مشهود دگرگون شد. همه به یاد دارند که ولیعهد سعودی دستور بازداشت و زندانی کردن صد ها شاهزاده سعودی را صادر کرد. هتل ریتزکارلتون میزبان این شاهزادگان بود، اما واقعیت این است که این هتل، آرام آرام به زندان تبدیل شد.

هیچکدام از وبلاگ کت جادویی داخلی حقِ ورود به این هتل را نداشتند و تنها رسانه های خارجی آن هم با هماهنگی های سفت و سخت اجازه ورود به این زندان میلیارد دلاری را داشتند. اولین رسانه ای هم که اجازه ورود به این زندانِ مجلل را داشت، بی. بی. سی بود که مستند آن همان موقع ها پخش شد.

اینکه چرا فقط رسانه های خارجی اجازه ورود دارند، موضوع اصلی و موردبحث ما است. بن سلمان با این کار به دنبال ان بود تا به تمام دنیا و به خصوص غربی ها بفهماند که او حاکم بی بدیل ریاض است. از جهتی دیگر ولیعهد عربستان به دنبال آن بود تا مخالفان داخلی اش که از تاکتیکِ ربایش و اخاذی او جان سالم به در برده اند را مجدداً خطاب قرار داده و به آن ها اخطار دهد که یا آرام بگیرند یا منتظر حذف شدن و مصادره دارایی های خود باشند. در این میان دو مبحث وجود دارد.

نخست اینکه بن سلمان به دنبال حذف مهره های سیاسی مهم است که از ناحیه آن ها احساس خطر می نماید، و دوم اینکه او برای بلندپروازی های خود مانند پروژه نئوم، احتیاج به بودجه کلان دارد که با شرایط فعلی بازار نفت و همچنین هزینه های هنگفت ریاض در جنگ یمن، تامین این اعتبار به سختی انجام می گردد.

به همین دلیل بخشی از بازداشت هایی که توسط بن سلمان انجام می گردد، به دلیل تامین بودجه و جبران کسری بودجه و کسب نقدینگی است. در این راستا پایگاه اینتلیجنس آنلاین فرانسه گزارش داده که، بن سلمان کوشش می نماید تا درآمد های پنهان پسرعمو های خود را در کشور های غربی به خصوص در بریتانیا و آمریکا تحت تصرف درآورد. اما مساله به اینجا ختم نمی گردد.

چندی پیش مسئولان سابق سازمان اطلاعات بریتانیا (MI6) و آمریکا (CIA) ابراز نگرانی کردند که ممکن است ولیعهد عربستان، سعدالجبری (مسئول سابق سازمان اطلاعات عربستان) را که مقیم کانادا است، هدف قرار دهد. مایکل مورل، از مدیران سابق آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا در این رابطه اعلام نموده است که الجبری طی دوره فعالیت خود بسیاری از عربستانی ها و آمریکایی ها را نجات داد. از سوی دیگر جورج تنت، مدیر سابق آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) نیز این مسئله را تأیید نموده است، اما واقعیت این است که بن سلمان او را یکی از مهره های مزاحم می داند.

تنش و اختلافات میان سعد الجبری و محمد بن سلمان، زمانی شروع شد که الجبری به دستور محمد بن نایف، ولیعهد سابق عربستان در ملاقاتی با جان برنان، مدیر آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) در آن موقع و ملاقات دیگری با فیلیپ هاموند، وزیر خارجه وقت بریتانیا در آن دوره حضور پیدا کرد.

نتیجه این نشست اخطارِ الجبری به ولیعهد عربستان در خصوص جنگ یمن بود که به ذائقه بن سلمان خوش نیامد. از جهتی دیگر او دست راست محمد بن نایف، ولیعهد پیشین عربستان است. اینکه چرا سازمان ها و نهاد های بین المللی نسبت به اوضاعِ مجهولِ محمد بن نایف احساس نگرانی می نمایند یا اینکه دیدبان حقوق بشر بازداشت دو تن از فرزندانِ الجبری (عمر الجبری 21 ساله و ساره الجبری 20 ساله) در عربستان را محکوم می نماید، موضوعی است که در نمای اول اهمیت مقوله حقوق بشر را به ذهن ما مخابره می نماید، اما واقعیت چیز دیگری است.

آمریکا و بریتانیا به عنوان دو کشور تاثیرگذار بر معادلات عربستان به این نتیجه رسیده اند که بن سلمان برای اجرای سیاست های آن ها در منطقه و دنیا، بسیار ناپخته عمل می نماید. لندن و واشنگتن در خصوص جنگ یمن سناریویی در دستور کار داشتند که بتوانند منافع خودشان را تامین نمایند یا اگر قرار بود عربستان مجری تامین این منافع گردد، باید با هماهنگی این دو کشور دست به اقدام میدانی یا سیاسی می زد.

از اینرو آن ها معتقدند که بن سلمان بعد از فوت پدرش یا حتی در زمانِ حیات ملک سلمان، اگر به قدرت برسد می تواند به یک تهدید برای منطقه و دنیا تبدیل گردد. تندخویی ولیعهد برای واشنگتن و لندن قابل هضم نیست. آن ها مهره ای مانند بن نایف را قبول دارند. تمام تحلیلگران، اندیشکده ها و حتی مقام های امنیتی بر این موضوع واقف هستند که قابلیت و توانمندی بن نایف بسیار بیشتر از محمد بن سلمان است.

تجمیع این تحلیل ها به گوش ولیعهد سعودی رسیده که در نهایت باعث شده بن سلمان به شدت از این ناحیه احساس خطر کند. او حالا بن نایف را در حبس خانگی قرار داده و حتی دارو های وی باید توسط نزدیکان ولیعهد سعودی تهیه گردد. گزینه دیگری که ولیعهد عربستان از ناحیه آن احساس خطر می نماید، احمد بن عبدالعزیز (عموی بن سلمان) است، ولی گزینه موردنظر آمریکایی ها همچنان بن نایف خواهد بود.

او سابقه اداره وزارت کشور عربستان را دارد و از حیث ارتباط مادری با قبایل و عشایر عربستان دارای نفوذ بسیار زیادی است. همچنین تنها مهره ای در عربستان به شمار می رود که در خصوص پرونده 11 سپتامبر به آمریکایی ها یاری زیادی نموده است و در راستای آن، سعد الجبری هم به عنوان دست راست بن نایف موردنظر مقامات غربی است. به همین دلیل به خوبی می فهمیم که نگرانی دیدبان حقوق بشر یا سایر نهاد های اینچنینی در خصوص بن نایف یا فرزندان الجبری، نکاتی درون خود دارد که یادآور بحث منافع سیاسی و مالی است.

منبع: روزنامه توسعه ایرانی

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

به "حذف مزاحم به سبک بن سلمان!" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "حذف مزاحم به سبک بن سلمان!"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید